ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΖΙ

 

Μισόν αιώνα μαζί και δεν σε βαρέθηκα ούτε στιγμή. Και μια δεύτερη ζωή, πάλι μαζί, καλύτερη θα τη ζούσαμε. Θα σου στεκόμουν στη γέννα μας, που έλειπα στα ξένα. Θα σας χαιρόμουν πιότερο από πριν, που ξενιτευόμουν μακριά.

Έλα, μην μου πικραίνεσαι. Σώπα, καλή μου. Βάστα λίγο ακόμα. Kι εγώ πονώ μα μόλις σε δω ξεχνιέμαι, αναθαρρώ. Τι είναι αυτά που λες; Αν ήρθε η ώρα να φύγεις, θα ‘ρθω κι εγώ μαζί σου. Δεν θα μ’ αφήσεις μονάχο.

Στάσου, εδώ έχω το στεφάνι μας,  εδώ και τα νυφιάτικα. Έλα να στα φορέσω. Να, κι εγώ ντύθηκα το δικό μου. Περίμενε, δως μου το χέρι σου. Έτσι, σφιχτά. Όπως τότε, στο λιμάνι, που μπαρκάραμε με το πρώτο καράβι. Να το. Τ’ ακούς; Έρχεται να μας πάρει. Μαζί θα φύγουμε. 

Μη διανοηθείς, τρελόγρια, να μου το σκάσεις πρώτη.